روايت دلواپسي

‏هنر ديني

chekokhonsa — Mon, 25 Feb 2008 18:01:18 GMT

هنر ديني لزوما با واژگان ديني بوجود نمي آيد..
نکته ديگري که آن را يادداشت کرده‏ام و در بيانات آقايان هم مطرح شده بود، بحث هنر ديني است. من مي‏خواهم اين را عرض کنم که هنر ديني به‏هيچ‏وجه به معناي قشريگري و تظاهر رياکارانه‏ي ديني نيست و اين هنر لزوماً با واژگان ديني به وجود نمي‏آيد. اي بسا هنري صددرصد ديني باشد، اما در آن از واژگان عرفي و غيرديني استفاده شده باشد. نبايد تصوّر کرد که هنر ديني آن است که حتماً يک داستان ديني را به تصوير بکشد يا از يک مقوله ديني - مثلاً روحانيت و غيره - صحبت کند.

هنر ديني آن است که بتواند معارفي را که همه اديان - و بيش از همه، دين مبين اسلام - به نشر آن در بين انسانها همت گماشته‏اند و جانهاي پاکي در راه نشر اين حقايق نثار شده است، نشر دهد، جاودانه کند و در ذهنها ماندگار سازد. اين معارف، معارف بلند ديني است. اينها حقايقي است که همه پيامبران الهي براي آوردن آنها به ميان زندگي بشر، بارهاي سنگيني را تحمّل کردند. نمي‏شود ما اين‏جا بنشينيم و تلاشهاي زبده‏ترين انسانهاي عالم را - که مصلحان و پيامبران و مجاهدان راه خدا بودند - تخطئه کنيم و نسبت به آن بي‏تفاوت بگذريم. هنر ديني اين معارف را منتشر مي‏کند؛ هنر ديني عدالت را در جامعه به صورت يک ارزش معرفي مي‏کند؛ ولو شما هيچ اسمي از دين و هيچ آيه‏اي از قرآن و هيچ حديثي در باب عدالت در خلال هنرتان نياوريد. مثلاً هيچ لزومي ندارد که در محاورات سينمايي يا در تئاتر، نام و يا شکلي که نماد دين است، وجود داشته باشد تا حتماً ديني باشد؛ نه. شما مي‏توانيد در باب عدالت، رساترين سخن را در هنرهاي نمايشي بياوريد. در اين صورت به هنر ديني توجّه کرده‏ايد.
آن چيزي که در هنر ديني به‏شدّت مورد توجّه است، اين است که اين هنر در خدمت شهوت و خشونت و ابتذال و استحاله هويّت انسان و جامعه قرار نگيرد...

سينما و گيشه گرايي..
...مسأله اقتصاد در هنر، مسأله مهمي است؛ نکته‏اي است که به دستگاههاي اجرايي مربوط مي‏شود و من بخصوص تکيه مي‏کنم بر اين‏که دوستان وزارت ارشاد به آن توجّه کنند. راست مي‏گويند - هم فيلمسازها، هم بقيه بخشهاي هنري - علاوه بر اين‏که وضع خود هنرمندان از لحاظ زندگي، چندان ممتاز نيست و در خيلي جاها در حدّ قابل قبولي نيست؛ کساني هم که در رشته‏هاي هنري سرمايه‏گذاري مي‏کنند، غالباً وقتي به چيزهايي پايبند هستند، نمي‏توانند بازده مالي داشته باشند. يقيناً بايد به اينها کمک شود؛ اگر کمک نشد، به سمت هر چيزي که بتواند پول را به سمت آنها بياورد و آنها را تأمين کند - به قول اصحاب سينما، «گيشه‏گرايي» - مي‏روند، که طبعاً اين هم در همه وقت چيز خوبي نيست.

مسائل احساسي به كسي فرصت انتخاب نمي دهد..
گرايش به مسائل جنسي و شهواني و امثال اينها در سينما، يک مقدار عاملش همين است. مي‏خواهند فيلم جاذبه پيدا کند، لذا يک مشت افرادِ بخصوصي را جمع مي‏کنند. متأسّفانه اين عيب بزرگي است که در بسياري از فيلمهاي ما ديده مي‏شود. آن نمونه‏هايي که دوستان گفتند، اصلاً قابل قبول نيست؛ کاملاً مردود است. البته اين چند فيلمي که آقايان به آن اشاره کردند، من هيچکدام را نديده‏ام. بحثِ سانسور نيست؛ بحثِ اين است که ما نبايد به ذهن و دل جوان چيزي را بدهيم که او را به سمت گناه و فساد مي‏لغزاند. اين غير از آزاد گذاشتن فکر براي انتخاب در مسأله‏اي است. شما مي‏دانيد که مسائل احساساتي به کسي فرصت انتخاب نمي‏دهد؛ انسان را به سمتي مي‏کشاند، بدون اين‏که قدرت انتخاب داشته باشد. اينها را من نمي‏پسندم. انسان در بسياري از فيلمها و کارهاي نمايشي مشاهده مي‏کند که براي جلوه دادن به کار، از جاذبه‏هاي جنسي استفاده مي‏کنند؛ در موسيقي يک‏طور ديگر؛ در بعضي از هنرهاي ديگر، طور ديگر. بايد به‏گونه‏اي باشد که هنرمند بتواند آزادانه هنر خودش را بدون اين اجباري که گفتم - اجبار به سمت مشتري طلبي - عرضه کند تا هنر، صحيح و کامل از آب درآيد.

در ديدار اصحاب فرهنگ و هنر، 1 مرداد 80

صل الله عليك يا اباعبدالله

morabbi — Thu, 17 Jan 2008 19:51:30 GMT

روضه

chekokhonsa — Tue, 15 Jan 2008 16:15:29 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

درگذشت علّامه‌ي بزرگوار مرحوم آقاي دكتر سيد جعفر شهيدي رحمة الله عليه را به خاندان گرامي و بازماندگان و به شاگردان و ارادتمندان ايشان و به جامعه‌ي علمي و دانشگاهي كشور تسليت ميگويم.

ايشان اديبي فرزانه و مورخي ژرف نگر و انساني والا و با كرامت و در شمار مفاخر علمي اين زمان بودند و آثار قلمي با ارزش و ماندگاري از خود به جاي گذاشتند. خداوند متعال اين مرد مؤمن صادق را مشمول رحمت واسعه‌ي خود گرداند و با اجداد طاهرينش محشور فرمايد.

تحول

chekokhonsa — Fri, 04 Jan 2008 08:04:18 GMT

اين سخنراني آنقدر پرمغز است كه خلاصه كردنش كار عبثي است. ولي تحول ...

تحول حتمي است
يك مسئله اين است كه تحول را مديريت كنيد. ببينيد آقايان و خواهران عزيز! تحول اجتناب‏ناپذير است. تحول، طبيعت و سنت آفرينش الهى است؛ اين را بارها من مطرح كرده‏ام، گفته‏ام. تحول رخ خواهد داد. خوب، حالا يك واحدى را، يك موجودى را فرض كنيم كه تن به تحول ندهد؛ از يكى از دو حال خارج نيست: يا خواهد مُرد يا منزوى خواهد شد. يا در غوغاى اوضاعِ تحول يافته مجال زندگى پيدا نميكند، زير دست و پا له ميشود، از بين ميرود؛ يا اگر زنده بماند، منزوى خواهد شد.

...ميشود از تحول دورى گزيد، اما با انزوا. اگر حوزه بخواهد از تحول بگريزد، منزوى خواهد شد؛ اگر نميرد، اگر زنده بماند. البته مايه‏ى دين مانع مردن ميشود، اما منزوى خواهد شد؛ روزبه‏روز منزوى‏تر خواهد شد.

تحول را بايد پذيرفت و مديريت كرد..
تحول حتمى است، منتها تحول دو طرف دارد: تحول در جهت صحيح و درست، تحول در جهت باطل و غلط. ما بايد مديريت كنيم كه اين تحول در جهت درست انجام بگيرد. اين وظيفه‏ى مؤثرين در حوزه است. مديران حوزه، فضلاى حوزه، صاحبنظران حوزه بايد همتشان اين باشد. از تحول نبايد گريخت. تحول را بايد پذيرفت و آن را بايد مديريت كرد. خيلى بايد مراقب بود.(۱)

(۱)ديدار جمعي از اساتيد، فضلا و پژوهشگران حوزه هاي علميه كشور ، ۸ آذر ۸۶

دانشجو

chekokhonsa — Wed, 05 Dec 2007 11:11:38 GMT

به بهانه ۱۶ آذر:

"به نظر من دانشجوى موفّق كسى است كه خوب درس بخواند؛ خوب تهذيب اخلاق كند و خوب به ورزش بپردازد."

*اين خيلى ارزش دارد كه جوان و دانشجوى ما احساس كند اين كارى كه الان به آن سرگرم و مشغول است، كارى است كه مى‏تواند آن را پاى خدا حساب كند و براى خدا دنبال بنمايد.

*انتظارم از نسل جوان، به‏ويژه دانشجويان اين است كه صفا و يكرنگى و طهارت اخلاقى داشته باشند و از دوز و كلكهايى كه مربوط به دوره بعد از جوانى و مربوط به ابتلائات زندگى است، خود را دور نگه دارند.

*من به طور خلاصه دانشگاه اسلامى را دانشگاهى مى‏دانم كه در آن، علم يك ارزش حقيقى است. آدم علم را براى گرده نانى كه از آن طريق مى‏شود به دست آورد، تحصيل نمى‏كند.

*عزيزان دانشجو! سخنرانى و اجتماعات ايرادى ندارد؛ اما دو گروه هيچ وقت همزمان در يك دانشگاه اجتماع تشكيل ندهند. اين توصيه پدرانه من به شماست.

*دانشگاهى كه در آن جنجال و شعار و هياهو باشد، ديگر چندان به علم نخواهد پرداخت.

به نقل از خبرگزاري فارس

بسيجي

chekokhonsa — Thu, 29 Nov 2007 07:40:53 GMT

من به بسیجیان عزیز فعّال این کشور علوی و فاطمی، عرض می کنم؛ امیرالمؤمنین علیه الصّلاه والسلام را الگوی خودتان قرار دهید که بهترین و بزرگترین الگو برای بسیجیان مسلمان در همه عالم، علی ابن ابیطالب علیه السلام است.

بسيجي، از همه قشرها !
..يك سياستمدار بسيجى، يك نظامى بسيجى، يك دانشجوى بسيجى، يك روحانى بسيجى، يك كشاورز بسيجى، يك كارگر بسيجى، يك محقق و دانشمند بسيجى، يك استاد بسيجى، از همه‏ى قشرها يك بسيجى، آن كسى است كه مقدورات و امكان خود را در راه هدف‏هاى عظيم اين ملت به ميدان مى‏آورد؛ خود را سهيم مى‏كند؛ خود را مسؤول مى‏داند و مايل نيست كنار بنشيند، تا ديگران تلاش كنند، او هم نگاه كند؛ يا آن‏جايى كه سودمند است، سودش را ببرد؛ و يا تا يك گوشه‏اش ساييده شد، بنا كند به ايراد گرفتن و اعتراض كردن؛ اين‏جور انسان هم در جامعه داريم؛ بسيجى آن كسى است كه اين‏گونه نيست.

او پيشاهنگ است..
آن‏جايى كه نيازمند رفتن به عرصه‏ى نظامى است، او پيشاهنگ است؛ جوان و پير هم نمى‏شناسد؛ دور و نزديك هم نمى‏شناسد؛ آن جايى كه جاى حضور در عرصه‏ى سياسى و ميدان سياست است، او فعال و پُرنشاط است؛ آن جايى كه در عرصه‏هاى بين‏المللى بايد حضور پيدا كرد - عرصه‏هاى گوناگون بين‏المللى؛ عرصه‏ى سياسى، عرصه‏ى فرهنگى، عرصه‏ى ورزشى - او در آن‏جا، مظهر عزت ملت و كشور خود است. با اين روحيه، با اين احساس، در آن‏جا حاضر مى‏شود؛
آن جايى كه جاى علم است، جاى تحقيق است، جاى صبر كردن بر مشكلاتِ نوآورى علمى است، از جان و ذهن خودش مايه مى‏گذارد؛ آن جايى كه جاى پول خرج كردن است، اگر پولى دارد، پول خرج مى‏كند. اين، بسيجى است.

بسيجي هم شدت و ضعف دارد..
بسيجى هم شدت و ضعف دارد. بعضى در ميدان بسيج، خلوص و صفايشان مثل خورشيد مى‏تابد و انسان را مجذوب مى‏كند. به‏هرحال، بسيج يك فرهنگ است...بعضى خيال مى‏كنند بسيج يك سازمان دولتى است؛ اما اين‏طور نيست. اگر هر كدام از دستگاه‏هاى گوناگون كشور روحيه‏ى بسيجى پيدا كنند، توفيقات‏شان بيشتر مى‏شود.(۱)

بسيجى، يعنى دلِ با ايمان، مغزِ متفكّر، داراى آمادگى براى همه ميدانهايى كه وظيفه‏اى انسان را به آن ميدانها فرا مى‏خواند. اين معناى بسيجى است.(۲)

(۱) در دیدار هزاران نفر از بسیجیان در سالروز شهادت حضرت امام صادق (ع) ، ۷ آذر ۸۴
(۲)در جشن بزرگ منتظران ظهور همزمان با هفته بسيج و روز ولادت حضرت مهدى(عج)،۳ آذر ۷۸

دانشجو ؛ دولت ؛ انتظارات..

morabbi — Thu, 11 Oct 2007 11:27:18 GMT

دانشجو بايد از افراط و تفريط پرهيز كند..
من از اول انقلاب تا حالا، حتى در آن روزهائى هم كه روزهاى بعضى از تحركات نامتناسب بود و من به دانشگاه تهران مى‏آمدم و با جوانها صحبت ميكردم، عقيده و سليقه‏ام همين بود كه دانشجو بايد از افراط و تفريط پرهيز كند؛ من با افراطكارى و زياده‏رويهاى گوناگون در هر جهتى، موافق نيستم. با اعتدال، با روش منطقى و صحيح مسائل را دنبال كنيد و بدانيد كه خواست و پيگيرى شما اثر دارد. اين تصور غلط نبادا به ذهن بيايد كه چه فايده دارد؛ نخير، كاملاً فايده دارد...مطالبه كردن با دشمنى كردن فرق دارد. اينكه ما گفتيم گاهى اوقات معارضه‏ى با مسئولان كشور نشود - كه الان هم همين را تأكيد ميكنيم؛ معارضه نبايد بشود - اين به معناى انتقاد نكردن نيست؛ به معناى مطالبه نكردن نيست؛

ضد ولايت فقيه!
در باره رهبرى هم همينجور است. اين برادر عزيزمان ميگويد «ضد ولايت فقيه» را معرفى كنيد. خوب، «ضد» معلوم است معنايش چيست؛ ضديت، يعنى پنجه در افكندن، دشمنى كردن؛ نه معتقد نبودن. اگر بنده به شما معتقد نباشم، ضد شما نيستم؛ ممكن است كسى معتقد به كسى نيست.
البته اين ضد ولايت فقيه كه در كلمات هست، آيه‏ى مُنزل از آسمان نيست كه بگوئيم بايد حدود اين كلمه را درست معين كرد؛ به هر حال يك عرفى است. اعتراض به سياستهاى اصل 44، ضديت با ولايت فقيه نيست؛ اعتراض به نظرات خاص رهبرى، ضديت با رهبرى نيست. دشمنى، نبايد كرد.

دو نفر طلبه كنار همديگر مى‏نشينند؛ خيلى هم با هم رفيقند، خيلى هم با هم باصفايند، همدرس هستند، مباحثه ميكنند، حرف همديگر را رد ميكنند؛ اين حرف او را رد ميكند، آن حرف اين را رد ميكند. ردكردن حرف، به معناى مخالفت كردن، به معناى ضديت كردن نيست؛ اين مفاهيم را بايد از هم جدا كرد.

حمايت از دولت..!؟
بنده از دولتها حمايت كرده‏ام، از اين دولت هم حمايت ميكنم؛ اين به معناى اين نيست كه همه‏ى جزئيات كارهائى كه انجام ميگيرد، مورد تأييد من است، يا حتّى من از همه‏اش اطلاع دارم؛ نه، لازم نيست. اطلاع رهبرى از آن مجموعه‏ى حوادث و رويدادهائى لازم است كه به تصميم‏گيريهاى او، به جهتگيريهاى او و به انجام تكاليف و وظائف او ارتباط پيدا ميكند، نه اينكه حالا از همه‏ى چيزهائى كه در محيط دولت و محيط كار وزارتخانه‏ها اتفاق مى‏افتد، بايد حتماً رهبرى مطلع باشد؛ نه، نه لازم است، نه ممكن است؛ موافقت با آنها هم لازم نيست. بعضى از اشخاص و بعضى از كارها ممكن است در مجموعه‏ى دولتى وجود داشته باشد كه صددرصد مورد اعتماد و مورد تأييد ماست، اما آن كار را ما تأييد نكنيم؛ چون دليل ندارد كه رهبرى وارد محيط اجرائى شود؛ به دليل اينكه مسئوليتها مشخص است و بايد مسئول، وزير، رئيس فلان مركز يا بنگاه فرهنگى يا اقتصادى، وظائف خودش را انجام بدهد.

بنابراين ما به هيچ وجه انتقاد كردن را مخالفت و ضديت نميدانيم. بعضى تصور ميكنند كه ما چون از مسئولان كشور، از دولت محترم - كه واقعاً دولت خدمتگزار و باارزشى است؛ حقاً و انصافاً. كارهائى هم كه دارد انجام ميگيرد، مى‏بينيد؛ كارها جلو چشم است. بايد انسان بى‏انصاف باشد كه اهميت اين كارها را انكار كند - حمايت ميكنيم، اين حمايت و اين طرفدارى، به معناى اين است كه انتقاد نبايد كرد، يا من خودم انتقاد نداشته باشم؛ ممكن است مواردى هم انتقاد داشته باشم.

آن چيزى كه از محيط دانشجوئى‏ انتظار داريم..
آن چيزى كه ما از محيط دانشجوئى‏مان انتظار داريم، پيشرفت علم، پيشرفت انديشه‏ى سياسى، عمق انديشه‏ى دينى و ايمان دينى، عمق معرفت دينى و روشن‏بينى دينى، دست يافتن به قلمروهاى جديد؛ هم در زمينه‏ى علم، هم در زمينه‏ى سياست، هم در زمينه‏ى معرفت دينى در محيط دانشجوئى است؛ البته به كمك راهنمايان هر بخشى. شما براى كار علمى بايد استاد داشته باشيد، براى كار معرفت دينى بايد استاد داشته باشيد، براى كار سياست هم همينجور است. كار را شما ميكنيد؛ او راهنمائى ميكند. دانشگاه ما و محيط دانشجوئى ما بايستى در همه‏ى اين عرصه‏ها پيشرفتهاى حقيقى و چشمگيرى كند و اين پيشرفتها را ان‏شاءاللَّه خواهد كرد.

پروردگارا! من اين جوانها را كه فرزندان من هستند در حقيقت، به تو ميسپارم. پروردگارا! همه‏شان را در كنف حمايت خود و هدايت خود و لطف خود نگه‏دار...(۱)

(۱) ديدار دانشجويان نخبه، برتران كنكور و فعالان تشكلهاى سياسى فرهنگى دانشگاهها‏،۱۷ مهر ۸۶

زبان خبر!

chekokhonsa — Wed, 12 Sep 2007 00:23:18 GMT

یکی از هدف های ما اینست که ذهن مردم باز باشد..

اين‌ خبري‌ كه‌ شما مي‌خواهيد بدهيد و اين‌ تحليل‌ و تفسيري‌ كه‌ مي‌خواهيد ارايه‌ كنيد، بايد با آن‌ زباني‌ تنظيم‌ شود كه‌ فراغ‌ و خلا ذهني‌ مردم‌ ما را پر كند. يعني‌ تا كسي‌ پيچ‌ راديو را باز كرد، يك‌ خط فكري‌ از شما دريافت‌ كند. اين‌ كار، چيز بسيار مثبت‌ و خوبي‌ است‌; منتها هميشه‌ با هدف‌ گسترده‌نگري‌ مردم‌ انجام‌ شود. يعني‌ يادتان‌ باشد كه‌ يكي‌ از هدفهاي‌ ما اين‌ است‌ كه‌ ذهن‌ مردم‌ باز باشد.
البته‌ سياستهاي‌ ما، با سياستهاي‌ جوامع‌ سوسياليستي‌ گذشته‌، تفاوت‌ دارد. آنها تمام‌ اخبار و حوادث‌ را كاناليزه‌ مي‌كردند و حتي‌ دروغ‌ به‌ مردم‌ تحويل‌ مي‌دادند. من‌ شنيده‌ بودم‌ و بعد هم‌ خودم‌ ديدم‌ كه‌ راديوهاي‌ داير بين‌ مردم‌ طوري‌ بود كه‌ راديوهاي‌ بيگانه‌ را نمي‌گرفت‌; يعني‌ گيرنده‌ها را دستكاري‌ مي‌كردند كه‌ كسي‌ نتواند جاهاي‌ ديگر را بگيرد!

همت كنيد تا مردم را داراي قدرت تحليل بار بياوريد..
ما اين‌طوري‌ فكر نمي‌كنيم‌. ما مايليم‌ كه‌ مردم‌ گسترده‌ فكر كنند. با اطلاع‌ از حوادث‌ عالم‌ است‌ كه‌ مردم‌ در مقابل‌ بسياري‌ از بددليها و توطئه‌هاي‌ ذهني‌ و فكري‌ واكسينه‌ مي‌شوند.پس‌، اين‌ حركتي‌ كه‌ شما انجام‌ مي‌دهيد، با توجه‌ به‌ اهداف‌ جمهوري‌ اسلامي‌ انجام‌ بدهيد. يكي‌ از آن‌ اهداف‌، همين‌ است‌ كه‌ مردم‌ ذهن‌ پخته‌يي‌ پيدا كنند و مهمتر اين‌كه‌ قدرت‌ تحليل‌ پيدا نمايند.
توصيه‌ي‌ من‌ به‌ شما و همه‌ي‌ كساني‌ كه‌ در كار سياسي‌ فعاليت‌ مي‌كنند، اين‌ است‌ كه‌ همت‌ كنيد، تا مردم‌ را داراي‌ قدرت‌ تحليل‌ بار بياوريد. اگر اين‌ كار شد، خيلي‌ از كارها به‌ خودي‌ خود حل‌ شده‌ است‌. آن‌ قضيه‌ي‌ اولي‌ هم‌ كه‌ ايشان‌ گفتند ما در خط و خطوط كار نمي‌كنيم‌، جدي‌ بگيريد. يعني‌ واقعا جامعه‌ي‌ ما، انتخاب‌ و گزينش‌ خبر و فعاليت‌ يك‌ باند عليه‌ يك‌ باند ديگر را برنمي‌تابد. خداي‌ نكرده‌، اگر آن‌چنان‌ گرايشهايي‌ پيدا بشود، به‌ نظام‌ خيانت‌ خواهد شد. خيلي‌ مواظب‌ باشيد و با دقت‌ و وسواس‌، در اين‌ جهت‌ حركت‌ كنيد.(۱)

(۱)ديدار با مديران‌ و مسؤولان‌ بخشهاي‌ خبري‌ صدا و سيما ،۲۱ اسفند ۱۳۶۹

استفتاء

chekokhonsa — Sun, 19 Aug 2007 19:52:29 GMT

۱. اقتدا كردن به روحاني اهل تسنن چه حكمي دارد؟

۲. آيا بايد نمازهاي خوانده شده را اعاده كرد؟

بسمه تعالى
ج۱) اگر حفظ وحدت اقتضا مى‌کند، صحيح است.‏
ج۲) لازم نيست.

استفتاء از پايگاه اطلاع رساني دفتر مقام معظم رهبري

مساله اول؛ توسل و توجه

morabbi — Tue, 14 Aug 2007 09:49:18 GMT

مرحوم سيد عباس موسوي شخص برجسته اي بود..
به نظر من، آنچه كه براى شهيد عزيزمان - آقاى سيّدعباس موسوى- پيش آمد، بهترين سرانجامى است كه براى يك مجاهد فى‏سبيل‏اللَّه ممكن است پيش بيايد. براى كسى كه در راه خدا تلاش مى‏كند، بهتر از اين نمى‏شود چيزى را فرض كرد.

مرحوم شهيد سيّدعباس موسوى شخص برجسته‏يى بود؛ ما فداكارى او را در صحنه‏ى لبنان تجربه كرده بوديم...من آن روزهاى سخت و محنت‏بار درگيريهاى داخلى لبنان را فراموش نمى‏كنم كه ايشان اين‏جا پيش ما آمد و تقريباً هفت ساعت با ما در يك جلسه نشست، براى اين‏كه به نتيجه‏يى برسيم؛ و من مى‏ديدم كه چه‏قدر ايشان پُرخروش و مهتم به مسائل مردم و مجاهدان بود. خداوند او را رحمت كند و با اوليايش محشور نمايد

اين مسئوليت امروز بر دوش شما برادر عزيز ماست..
اين مسؤوليت، امروز بر دوش شما برادر عزيز ما - آقاى سيّد حسن نصراللَّه- است. ما شما را هم با همان چشم نگاه مى‏كنيم و هميشه از صميم قلب دوست مى‏داشتيم و شايسته مى‏دانستيم.

خدا را بر اين انتخابِ خوب شكر مى‏كنيم و برادرانه عرض مى‏كنيم كه بار مسؤوليت خيلى سنگين است. اگرچه شما بحمداللَّه آماده‏ايد، اما بايد روزبه‏روز خودتان را بيشتر آماده كنيد. مردم - همان‏طور كه گزارش كرديد - روح و جسم خودشان را در اختيار گذاشته‏اند؛ لذا مسؤوليت خيلى سنگين است. دشمن هم خشن و وحشى است؛ بايد با رعايت همه‏ى جوانب حركت كرد. اولاً بايستى جهاد را اصل دانست؛ ثانياً بايد حزم و احتياط را در اين كار به كار گرفت؛ ثالثاً بايستى با صحنه‏ى پيچيده‏ى لبنان هوشمندانه برخورد كرد. در جهاد، مردم اصلند؛ هرچه ممكن است، بايستى اعتماد آنها جلب بشود. افزايش كمى و كيفى كه بحمداللَّه در برنامه‏ى شما هست، صددرصد مورد تأييد ماست.

مهمترين مساله اين است كه به خدا توكل كنيد؛توسلاتتان را بيشتر كنيد..
به اعتقاد من بايستى مهمترين امر در ذهنتان اين باشد كه به خدا توكل كنيد و حقيقتاً - به معناى واقعى كلمه - از او كمك بخواهيد و از او استغاثه كنيد.
اشخاصِ ما عجزه‏يى بيش نيستيم؛ اين عجز را بايستى به قدرت بى‏نهايت پروردگار وصل كنيم، تا بكلى آسيب‏ناپذير شويم. من طهارت و صفاى شما را مى‏دانم؛ اما روزبه‏روز بايد اين بيشتر بشود. توسلات و توجهاتتان را به پروردگار بيشتر كنيد. نوافل - مخصوصاً نافله‏ى شب - وسيله‏ى مهمى است. شما ببينيد كه خداوند متعال در سوره‏ى مزمل با پيامبر خودش چگونه حرف مى‏زند. بعد از آن‏كه او را به برخاستن در شب و تضرع در نيمه‏ى شب امر مى‏كند، مى‏فرمايد: «انّا سنلقى عليك قولا ثقيلا»
البته قيام او با قيام امثال ما فرق مى‏كند؛ طبعاً آن ثقلى كه بر دوش آن بزرگوار بود، با ثقلهايى كه بر دوش لاغر و ضعيف ما هست، فرق مى‏كند؛ به همان نسبت، خود ما هم كوچك و ضعيفيم و همان تمرين براى ما هم لازم است..(۱)

(1)در ديدار با اعضاى كادر مركزى جنبش انقلابى حزب‏اللَّه لبنان‏، ۱۲ اسفند ۱۳۷۰